Al-Qiyāmah

لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ

La oqsimu biyawmi alqiyamat

Kıyamet gününe yemin ederim.

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ

Wala oqsimu binnafsi allawwamat

Sürekli kendini kınayan nefse yemin ederim.

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ

Ayahsabu al-insanu allannajmaAAa AAithamah

İnsan biz onun kemiklerini asla toplayıp, bir araya getirmeyeceğimizi mi zanneder?

بَلَىٰ قَـٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ

Bala qadireena AAala annusawwiya bananah

Aksine onun parmak uçlarını bile yaratıp düzenlemeye gücümüz yeter.

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَـٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ

Bal yureedu al-insanu liyafjura amamah

Ancak insan, önündeki (ahireti inkar ederek) fücurla (günah işlemek) ister.

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَـٰمَةِ

Yas-alu ayyana yawmu alqiyama

"Kıyamet günü ne zaman?" diye sorar.

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ

Fa-itha bariqa albasar

Göz dehşetle kamaştığı zaman.

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ

Wakhasafa alqamar

Ay tutulduğu zaman.

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ

WajumiAAa ashshamsu walqamar

Güneş ve Ay bir araya getirildiği zaman.

يَقُولُ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ

Yaqoolu al-insanu yawma-ithinayna almafar

(O gün) insan: "Bugün kaçacak yer nerede?" der.

كَلَّا لَا وَزَرَ

Kalla la wazar

Hayır! Hiçbir sığınacak yer yoktur.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ

Ila rabbika yawma-ithinalmustaqar

O gün varıp durulacak yer Rabbinin huzurudur.

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

Yunabbao al-insanu yawma-ithinbima qaddama waakhkhar

O günde insana önden yolladığı şeyler ile geride bıraktığı şeyler haber verilir.

بَلِ ٱلْإِنسَـٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌ

Bali al-insanu AAala nafsihibaseera

Doğrusu insan, kendi aleyhine bir şahittir.

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

Walaw alqa maAAatheerah

İsterse bütün mazeretlerini ortaya döksün.

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ

La tuharrik bihi lisanakalitaAAjala bih

(Ey Muhammed!) Onu (vahyi) çarçabuk almak için dilini kımıldatma.

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ

Inna AAalayna jamAAahu waqur-anah

Şüphesiz onu toplamak (senin kalbine yerleştirmek) ve onu okutmak bize aittir.

فَإِذَا قَرَأْنَـٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ

Fa-itha qara/nahu fattabiAAqur-anah

O halde, biz onu okuduğumuz zaman onun okunuşuna uy.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ

Thumma inna AAalayna bayanah

Sonra onu açıklamak yine bize aittir.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ

Kalla bal tuhibboona alAAajila

Hayır! Siz, acil olanı/dünyayı seviyorsunuz.

وَتَذَرُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ

Watatharoona al-akhira

Ahireti ise bırakıyorsunuz.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ

Wujoohun yawma-ithin nadira

Yüzler vardır ki, o gün ışıl ışıl parıldayacaktır.

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

Ila rabbiha nathira

Rabbine bakar. (O'nu göreceklerdir)

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌ

Wawujoohun yawma-ithin basira

O gün birtakım yüzler de asıktır.

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ

Tathunnu an yufAAala bihafaqira

Bel kemiklerini kıran bir felakete uğratılacaklarını anlarlar.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ

Kalla itha balaghati attaraqiy

Hayır! Can, köprücük kemiğine dayandığı zaman.

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ

Waqeela man raq

Hayır! Can boğaza dayandığı zaman.

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ

Wathanna annahu alfiraq

Anlar ki, bu bir ayrılış.

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

Waltaffati assaqu bilssaq

Ayakları birbirine dolaştığında.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ

Ila rabbika yawma-ithin almasaq

O gün varacakları yer, yalnız Rabbinin huzurudur.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

Fala saddaqa wala salla

Tasdik etmemiş ve namaz kılmamıştı.

وَلَـٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

Walakin kaththaba watawalla

Fakat yalanlamış ve yüz çevirmiş.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

Thumma thahaba ila ahlihiyatamatta

Sonra da çalım satarak ailesine gitmişti.

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

Awla laka faawla

“Bu azap sana layıktır, layık!"

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ

Thumma awla laka faawla

"Evet! Layıktır sana, layık!” denilecek.

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى

Ayahsabu al-insanu an yutrakasuda

Yoksa insan, başı boş bırakılacağını mı sanıyor?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِىٍّ يُمْنَىٰ

Alam yaku nutfatan min manayyin yumna

O akıtılan meniden bir nutfe değil miydi?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

Thumma kana AAalaqatan fakhalaqafasawwa

Sonra alaka olmuş, Allah onu yaratmış ve düzenlemişti.

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ

FajaAAala minhu azzawjayni aththakarawal-ontha

Ondan da iki eşi, erkek ve dişiyi var etmişti.

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْـِۧىَ ٱلْمَوْتَىٰ

Alaysa thalika biqadirin AAalaan yuhyiya almawta

Bunu yapanın ölüleri diriltmeye gücü yetmez mi?